In het vorige stukje schreef ik dat veel van wat er de laatste tijd gepubliceerd wordt over The Real-Time Web aan de kern voorbijgaat. En ik legde uit dat deze kern zoiets moet zijn als Sociale Augmented Reality.

Vlak nadat ik dit stukje geplaatst had, viel mijn oog op een verhaal van internet-ondernemer Edo Segal op Techcrunch, dat wèl middenin de roos schiet: Beyond Realtime Search: The Dawning Of Ambient Streams.

Segal schetst daarin een (nabije) toekomst, waarin we niet meer op zoek gaan naar informatie, maar waarin informatie op zoek gaat naar ons. Op basis van wat we in het verleden gedaan hebben, op welke locaties we ons bevonden hebben, wat onze belangstelling heeft, enzovoort.

Bouwstenen
Segal zegt dat er vier bouwstenen zijn voor de vorming van zijn Ambient Streams:
1. Het Real-Time Web (Twitter e.d.)
2. Alle informatie, die online is gepubliceerd (sites, blogs, Wikipedia, e.d.)
3. Geolocatie van data (in verleden en heden)
4. Sociale communicatie (e-mail, instant messaging, sms, e.d.)

Alle vier zijn massieve informatiestromen, zegt Segal, en de kunst is nu om daar filters voor te ontwikkelen, die zorgen dat je op het juiste moment de juiste informatie krijgt aangedragen. Als dat lukt is er sprake van de vorming van een technologisch zesde zintuig, stelt Segal.

Volgens hem zijn er nu al bedrijven bezig dit soort filters te ontwikkelen, maar deze zoektocht zal met veel vallen en opstaan gepaard gaan, voorspelt hij.

IntelliWeb
Surfen is uit de tijd. Het nieuwe web gaat ons insluiten en gevraagd en ongevraagd dienen. Met een macht aan kennis en aan informatie over onze behoeften. Twitter is een soort echo van wat er wat dit betreft komen gaat.

Ik vind Ambient Streams daar geen goede omschrijving voor. Te technisch, te instrumenteel, teveel buiten de persoon. Het nieuwe web is heel erg persoonlijk, want het gaat ons heel erg veel slimmer maken. Dus als het gaat om een opvolger van het Web 2.0 moeten we naar mijn idee denken in de richting van het IntelliWeb.
 
 
Twitter en Facebook blijven maar groeien en onderhand is wel duidelijk dat zich hier iets nieuws voltrekt dat breder en groter is dan Twitter en Facebook zelf.
Het wordt het Real-Time Web genoemd.

Ik heb er een paar stukjes over gelezen (zie de links onder deze tekst) en die gaan naar mijn idee allemaal aan de kern van het nieuwe fenomeen voorbij. Ze hebben het over wat het Real-Time-Web op megaschaal betekent. Wat gebeurt er nu op Twitter? Wat zijn de hot topics? Wat is de hoogst actuele Zeitgeist? Hoe kun je daar je marketing mee aanscherpen? Enzovoort.

Goede geesten
We kijken niet meer in de glazen bol, maar in de tagcloud van Twitters, Facebooks en StumbleUpons. Machtig interessant, maar wat ik veel interessanter vind is wat er in mijn eigen Twitter-kosmos gebeurt.
Die is nog heel jong en nog vrij klein. Hij begint zich als een soort wolk (de metafoor voor het web in IT-architectuurplaatjes) om mij heen te vormen. Met een aantal mensen in deze wolk, die ik met meer dan gemiddelde oplettendheid volg, voel ik mij intens verbonden, zonder dat ze fysiek aanwezig zijn. Ze wentelen als een groep goede geesten om mij heen en ik ook een beetje om hun. Ze laten mij delen in hun ontdekkingen, ervaringen en gevoelens.

Sociale augmented reality
Om deze interactie en emotie draait het naar mijn idee bij wat het Real-Time Web wordt genoemd (wat ik een vreselijk afstandelijk begrip vind). Het draait om een Groter IK. Om een Ik in een Wij. Om een uitgebreid brein. Deze wolk is een vorm van augmented reality. Maar dan niet als visuele techniek, maar als sociale realiteit.
Maar eens zien wat Google Wave gaat brengen. Als ik het goed begrepen heb wordt dat Twitter, Facebook, e-mail en Instant Messaging in één.
2010 wordt vast een wolk van een jaar.

De betekenis en consequenties van het Real-Time web

4 Emerging Trends of the Real-Time Web

Explaining the Real-Time Web in 100 Words or Less

 
 

Studenten van het Media Lab van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) hebben een draagbaar apparaatje ontwikkeld, waarmee je overal waar je bent internetpagina's op objecten in je omgeving kunt projecteren.

Op die manier kun je extra informatie over die objecten opvragen (door middel van barcodes of andere 'triggers'), die dan leesbaar wordt op de objecten. Heel handig voor in winkels. Maar je kunt er nog van alles meer mee doen, zoals presentaties geven, studeren, sales piches geven, foto's bekijken, noem maar op. 

Het prototype, dat nu gebouwd is, bestaat uit een mobiele telefoon, die de internetverbinding maakt, een kleine draagbare projector en een spiegel die het beeld projecteert. Totale materiaalkosten: nog geen 350 dollar.
 
Het experiment maakt onderdeel uit van een onderzoeksprogramma van het MIT dat als doel heeft om internet op een natuurlijke en handige manier als een soort 'zesde zintuig' toe te voegen aan de menselijke soort.

Het uitgangspunt van het MIT daarbij is dat wij mensen over vijf zintuigen beschikken, maar dat is inmiddels wel achterhaald. Volgens futuroloog Paul Ostendorf hebben we er acht. Behalve de bekende vijf  - zien, horen, voelen, ruiken en proeven - hebben we ons evenwichtsorgaan, ons vermogen tot proprioceptie en tenslotte een klein orgaan in onze neus dat feromonen kan waarnemen. Dat brengt het totaal van de bekende zintuigen op acht. Het projecteerbare web zou dus het negende zintuig worden.

Zie ook dit stukje dat bijna vier jaar geleden op Studio ICT is gepubliceerd.

Hoe het allemaal werkt is goed in beeld gebracht met de onderstaande video's.