In het vorige stukje haalde ik een artikel aan van Edo Segal.
Eén van zijn projecten is iWise. Een webdienst, die de wijsheid van de wereld toegankelijk wil maken voor iedereen: Wisdom on Demand. Zie het filmpje hieronder, waarin 'Einstein' uitlegt wat de bedoeling van iWise is (toegespitst op de iWise iPhone-applicatie).

Onderdeel van iWise is een (engelstalige) zoekmachine, die niet naar informatie zoekt, maar naar 'wijsheid'. Dat gebeurt in de vorm van citaten van bekende persoonlijkheden en van actuele tweets over het gekozen onderwerp. Geinig.
Probeer het maar eens.
 
 
In het vorige stukje schreef ik dat veel van wat er de laatste tijd gepubliceerd wordt over The Real-Time Web aan de kern voorbijgaat. En ik legde uit dat deze kern zoiets moet zijn als Sociale Augmented Reality.

Vlak nadat ik dit stukje geplaatst had, viel mijn oog op een verhaal van internet-ondernemer Edo Segal op Techcrunch, dat wèl middenin de roos schiet: Beyond Realtime Search: The Dawning Of Ambient Streams.

Segal schetst daarin een (nabije) toekomst, waarin we niet meer op zoek gaan naar informatie, maar waarin informatie op zoek gaat naar ons. Op basis van wat we in het verleden gedaan hebben, op welke locaties we ons bevonden hebben, wat onze belangstelling heeft, enzovoort.

Bouwstenen
Segal zegt dat er vier bouwstenen zijn voor de vorming van zijn Ambient Streams:
1. Het Real-Time Web (Twitter e.d.)
2. Alle informatie, die online is gepubliceerd (sites, blogs, Wikipedia, e.d.)
3. Geolocatie van data (in verleden en heden)
4. Sociale communicatie (e-mail, instant messaging, sms, e.d.)

Alle vier zijn massieve informatiestromen, zegt Segal, en de kunst is nu om daar filters voor te ontwikkelen, die zorgen dat je op het juiste moment de juiste informatie krijgt aangedragen. Als dat lukt is er sprake van de vorming van een technologisch zesde zintuig, stelt Segal.

Volgens hem zijn er nu al bedrijven bezig dit soort filters te ontwikkelen, maar deze zoektocht zal met veel vallen en opstaan gepaard gaan, voorspelt hij.

IntelliWeb
Surfen is uit de tijd. Het nieuwe web gaat ons insluiten en gevraagd en ongevraagd dienen. Met een macht aan kennis en aan informatie over onze behoeften. Twitter is een soort echo van wat er wat dit betreft komen gaat.

Ik vind Ambient Streams daar geen goede omschrijving voor. Te technisch, te instrumenteel, teveel buiten de persoon. Het nieuwe web is heel erg persoonlijk, want het gaat ons heel erg veel slimmer maken. Dus als het gaat om een opvolger van het Web 2.0 moeten we naar mijn idee denken in de richting van het IntelliWeb.
 
 
Picture

Afgelopen week crashte mijn c-schijf. Een paar ratelende, metaalachtige tikken, gevolgd door een diepe zucht uit de ventilator. Laatste adem. Over.
Geen ramp, dacht ik, back-ups genoeg, kwestie van terugzetten. De mail had ik in een half uurtje weer aan de praat op een oude pc, die als reserve dient, dus dat was hoopvol.

Online only
De problemen begonnen bij de vraag: hoe nu verder?
Weer een lokaal systeem optuigen op een nieuwe C, die over een paar jaar ook weer de geest geeft? Of radicaal switchen naar online software, waarbij dat probleem zich niet meer voordoet (mag je hopen althans, want ook een datacenter kan crashen), maar waarvoor je een heleboel overhoop moet halen.
Ik formuleerde drie uitgangspunten:
1-het moet allemaal online software zijn
2-die – waar dat handig is – ook mobiel makkelijk te gebruiken is op een 'handheld'.
3-en die liefst open source is.....

Overal toegang
Nou, maak dan je borst maar nat. Ik gebruik al aardig wat online applicaties, maar ook nog veel pakketsoftware voor de pc.
Mijn agenda zat in Mozilla Thunderbird (lokaal op de pc) en zit inmiddels online in Google Calendar. Via de pc, de laptop en mijn iPhone te benaderen. Overal toegang. Een lang gekoesterde wens. Alle agenda-gegevens waren in de back-up behouden en ik heb ze overgezet. Alleen: deze agenda is geen open source (de Google Apps API wel overigens).
Een lichte overtreding van mijn regel 3.

Dan mijn urenregistratie-programma. Dat was Timeless Time and Expenses. Het is LiveTimer geworden, na een tijdrovende zoektocht. Uiteindelijk heb ik de knoop maar doorgehakt, vooral, omdat de interface van LiveTimer voor – alweer – de iPhone zo geweldig goed is.
Tweede, zwaardere overtreding van mijn regel 3.

De I op Een
Al doende begon ik me te realiseren dat de iPhone een hele belangrijke, misschien zelfs wel primaire zakelijke computer voor mij aan het worden is. Dit apparaatje is natuurlijk helemaal geen telefoon. Het is een krachtige mobiele computer, waarmee je ook kunt bellen. Bovendien is het een juweeltje van bedieningsgemak. Mail houd ik buiten deze non- phone, want ik heb er een hekel aan om onderweg e-mails te moeten afhandelen.
Maar al mijn contacten zitten er nu in, mijn klanten, projecten, taken, notities en agenda.
En daar komen nog wat journalistiek nuttige applicaties bij, zoals MobyPicture, waarmee je foto's, die je met je mobiel maakt, direct op Twitter kunt publiceren en programmaatjes om geluid op te nemen en online te publiceren.
De iPhone staat bij mij ineens met stip op 1.
Geen open source, maar o wat werkt het mooi!

Online alternatieven
En de desktop? Daar woedt bij mij een strijd tussen de drie grootmachten: Microsoft. Linux en Apple. Ik typ deze regels onder Ubuntu en dat systeem bevalt me goed. Alleen... probeer daar eens iTunes op te installeren. Kan misschien met Wine, maar het is een krachttoer. Waarom heeft Apple wel een iTunes voor Windows ontwikkeld, maar niet voor Linux? Dat zint me helemaal niet.
Overigens overtreed ik nu wel mijn regel 1. iTunes is maar gedeeltelijk online. Je moet er een stevig programma voor installeren. Op zoek dus naar een online alternatief.
En ook voor Microsofts Movie Maker.
En ook voor Adobes Photoshop.
Ik ben hier nog wel even zoet mee..

Tot slot de hamvraag: als alles online draait, waar hebben we dan nog een C voor nodig?

 
 
Picture

Natuurlijk kan dat. Althans, het massale gebruik van een nieuw type apparaat. Dat gold voor het wiel, voor de ploeg, voor de stoommachine en de verbrandingsmotor. En dat geldt nu ook voor de mobiele computer.

De afgelopen dagen heb ik me met een gevoel van toenemende fascinatie vertrouwd gemaakt met mijn nieuwe iPhone. Het gevoel doet denken aan dat van eeuwen geleden, toen mijn allereerste internetverbinding tot stand kwam in een hels kabaal van modempieptonen. Yes! "Hallo wereld!"
Alleen is het nu andersom. "Hallo Fred!" Ik haal nu draadloos de hele wereld naar me toe, zittend op het terras in mijn tuin: nieuws, twitter, blogs, muziekvideo's, radiostreams, applicaties, zoals Buienradar, Trein (reizigersinformatie van de NS) en Funambol (voor de synchronisatie van contactpersonen), naast applicaties, waarmee je met je iPhone composities kunt maken. En er is nog zoveel meer....

Handige interface
De iPhone is geen smartphone en geen pda. Het is een mobiele internetcomputer. Met een schermpje dat eindelijk groot en handig genoeg is om als interface te dienen voor het web. Ik heb daar eerder al verschillende postings over geschreven en mijn enthousiasme over dit nieuwe type mobiele apparaat neemt alleen maar toe.

Mobiele supercomputers
En dit is nog maar het begin. 
Afgelopen week was ik op een innovatiedag van Logica in Amstelveen en daar sprak Howard Rheingold, auteur van het boek Smart Mobs. Hij heeft een analyse gemaakt van de invloed van mobiele telefoons tijdens crisisituaties in verschillende landen en hij komt tot de conclusie dat grote massa's er directe invloed mee kunnen uitoefenen op het politieke proces. De mobi dus als een middel voor democratisch empowerment. Rheingold spreekt in dit verband zelfs over the next social revolution.
En over vijf, tien, of twintig jaar, aldus Rheingold, is de smartphone geëvolueerd tot een mobiele supercomputer, die duizendmaal meer kan dan wat ons nu al zo fascineert. Iedereen heeft dan zo'n supercomputer op zak. De veranderingen, die daardoor veroorzaakt zullen worden, zullen immens zijn.

Twitter-stream over en tijdens het Logica Transform09 evenement:
Video-impressie van het evenement.

 
 

Hoe gaat zoiets?
Ik ben op StumbleUpon.
Ik ga daar naar de onlangs toegevoegde bookmarks van Bamafun. Dat is iemand, die bij mijn favorieten staat en die ik een beetje volg.
Vervolgens beland ik op www.twitterfall.com en word ik bedolven onder wereldwijd gekwetter.
Dat lawaai kun je filteren, merk ik tot mijn genoegen. Daar zijn allerlei handige knoppen voor aan de rechterkant van de homepage.
Ik filter op Dutch.
En dan zie ik ineens een interessante url voorbijglijden in één van die microblogs.
Pang. Hebbes!
Drie minuten later heb ik mijn eigen blog gemobiliseerd.
Met Mofuse.
Het is knetter. Compleet knetter.

Als je Fredwise op je mobiel wilt ontvangen, dan is dit de url:
http://fredwise.mofuse.mobi