Volgens Ray Kurzweil is één tienduizendste van alle zonne-energie, die de aarde raakt, voldoende om in de energiebehoefte van de gehele mensheid te voorzien.
In principe is er dus een onmetelijke overvloed aan energie beschikbaar.
De vraag is alleen of het ons gaat lukken om daar 1/10000 deel van te vangen.

Kurzweil denkt van wel. Hij raamt dat er nog een jaar of zestien nodig is om de daarvoor benodigde techniek helemaal uit te ontwikkelen. Onderwijl verdubbelt de hoeveelheid 'gevangen' zonne-energie ongeveer iedere twee jaar. Op dit moment is dat 0,5 procent van het totaal. Dat betekent dat er nog acht verdubbelingen nodig zijn om op 100 procent te komen. Zo ergens rond 2025 ligt dat moment.

2025.....Genoeg zonne-energie voor alles en iedereen...

Wie zei daar kernenergie?
Die moet wat mij betreft eerst maar eens proberen aan te tonen dat Kurzweil ongelijk heeft.

Exponentieel
Kurzweil – die een enorme staat van dienst heeft als uitvinder en futuroloog - deed zijn uitspraak op 1 juli 2009 tijdens een presentatie in het kader van de reeks authors@google, een serie inleidingen door prominente auteurs in het hoofdkantoor van Google in Mountain View, California.
De kern van Kurzweils betoog is dat de informatietechnologie, de nanotechnologie, de biotechnologie en andere moderne technologieën, een exponentieel verloop kennen. In het begin merk je nauwelijks effect, maar dat nauwelijks merkbare effect verdubbelt wel elke één tot twee jaar. Op die manier is er maar zeven tot acht jaar nodig voor een verhonderdvoudiging.
Hij illustreert dat aan de hand van tal van ontwikkelingen in de moderne wetenschap.
Zie verder de video.
(het fragment over zonne-energie begint bij 11:00 minuten) 

“Scholen zijn de instellingen waar wij onze kinderen dumpen als we naar ons werk gaan. Ze leren daar hoe ze goede werknemers kunnen worden in de vorige eeuw.”
Aldus de Amerikaanse schrijver Howard Rheingold tijdens het Reboot Britain-congres in London op 6 juli

Rheingold betwijfelt sterk of het huidige schoolsysteem de leerlingen wel kan ondersteunen bij het ontwikkelen van de vaardigheden, die nodig zijn in de 21ste eeuw. Over deze nieuwe vaardigheden gaat zijn presentatie (zie deze video ieronder, duurt 40 minuten, maar laat je daar niet door afschikken, het is de moeite zeker waard).

Andere koek
Reboot Britain is een prachtige titel voor een congres. Dit is nog eens andere koek dan een beetje aanpassen of bijsturen. Opnieuw starten, daar draait het om. Alles opnieuw doordenken. Change lijkt in een paar maanden tijd een akelig bleke term geworden.

Het valt me op dat het woordje RE in zwang raakt. Let maar eens op: Recast. Redesign. Reboot, Rebuild.
Al onze instellingen moeten op de schop. Moeten worden her-ontworpen en her-schapen.
Dat is ook de boodschap van van Don Tapscott, die aan een boek werkt met de Atlas-achtige werktitel Rebuiling the World (zie hiervoor de video-opnames die ik maakte op 16 juni).

Goed initiatief van die Engelsen.
We moesten dat hier ook maar eens gaan doen, een congres met als titel Herschep Holland.

Dinsdag 16 juni had ik voor IT Executive een interview met de Canadese adviseur en bestseller--auteur Don Tapscott. Aansluitend was er een persbriefing, waar ik de onderstaande video-opnames heb gemaakt.
Tapscott heeft geen gemakkelijke boodschap: hij vindt dat de tijd erg dringt vanwege de opwarming van de aarde. Een jaar of veertig hebben we nog, zo stelt hij, om echt orde op aarde te stellen. Oplossen van de generatiekloof tussen jonge internet natives en ouderen, die maar niet willen snappen dat we een nieuw tijdperk betreden, is daarbij cruciaal.
In Iran zie je deze tegenstelling momenteel op zijn scherpst, aldus Tapscott. Maar deze kloof is overal aanwezig. Ook in alle westerse bedrijven, organisaties en instituties.
Wiki's, blogs en sociale netwerken zijn het nieuwe operating system voor de business, benadrukt hij, en dat is de reden dat jonge mensen het roer moeten kunnen overnemen.
Opgave: het herindustrialiseren van de planeet Aarde.

Afgelopen week crashte mijn c-schijf. Een paar ratelende, metaalachtige tikken, gevolgd door een diepe zucht uit de ventilator. Laatste adem. Over.
Geen ramp, dacht ik, back-ups genoeg, kwestie van terugzetten. De mail had ik in een half uurtje weer aan de praat op een oude pc, die als reserve dient, dus dat was hoopvol.

Online only
De problemen begonnen bij de vraag: hoe nu verder?
Weer een lokaal systeem optuigen op een nieuwe C, die over een paar jaar ook weer de geest geeft? Of radicaal switchen naar online software, waarbij dat probleem zich niet meer voordoet (mag je hopen althans, want ook een datacenter kan crashen), maar waarvoor je een heleboel overhoop moet halen.
Ik formuleerde drie uitgangspunten:
1-het moet allemaal online software zijn
2-die – waar dat handig is – ook mobiel makkelijk te gebruiken is op een 'handheld'.
3-en die liefst open source is.....

Overal toegang
Nou, maak dan je borst maar nat. Ik gebruik al aardig wat online applicaties, maar ook nog veel pakketsoftware voor de pc.
Mijn agenda zat in Mozilla Thunderbird (lokaal op de pc) en zit inmiddels online in Google Calendar. Via de pc, de laptop en mijn iPhone te benaderen. Overal toegang. Een lang gekoesterde wens. Alle agenda-gegevens waren in de back-up behouden en ik heb ze overgezet. Alleen: deze agenda is geen open source (de Google Apps API wel overigens).
Een lichte overtreding van mijn regel 3.

Dan mijn urenregistratie-programma. Dat was Timeless Time and Expenses. Het is LiveTimer geworden, na een tijdrovende zoektocht. Uiteindelijk heb ik de knoop maar doorgehakt, vooral, omdat de interface van LiveTimer voor – alweer – de iPhone zo geweldig goed is.
Tweede, zwaardere overtreding van mijn regel 3.

De I op Een
Al doende begon ik me te realiseren dat de iPhone een hele belangrijke, misschien zelfs wel primaire zakelijke computer voor mij aan het worden is. Dit apparaatje is natuurlijk helemaal geen telefoon. Het is een krachtige mobiele computer, waarmee je ook kunt bellen. Bovendien is het een juweeltje van bedieningsgemak. Mail houd ik buiten deze non- phone, want ik heb er een hekel aan om onderweg e-mails te moeten afhandelen.
Maar al mijn contacten zitten er nu in, mijn klanten, projecten, taken, notities en agenda.
En daar komen nog wat journalistiek nuttige applicaties bij, zoals MobyPicture, waarmee je foto's, die je met je mobiel maakt, direct op Twitter kunt publiceren en programmaatjes om geluid op te nemen en online te publiceren.
De iPhone staat bij mij ineens met stip op 1.
Geen open source, maar o wat werkt het mooi!

Online alternatieven
En de desktop? Daar woedt bij mij een strijd tussen de drie grootmachten: Microsoft. Linux en Apple. Ik typ deze regels onder Ubuntu en dat systeem bevalt me goed. Alleen... probeer daar eens iTunes op te installeren. Kan misschien met Wine, maar het is een krachttoer. Waarom heeft Apple wel een iTunes voor Windows ontwikkeld, maar niet voor Linux? Dat zint me helemaal niet.
Overigens overtreed ik nu wel mijn regel 1. iTunes is maar gedeeltelijk online. Je moet er een stevig programma voor installeren. Op zoek dus naar een online alternatief.
En ook voor Microsofts Movie Maker.
En ook voor Adobes Photoshop.
Ik ben hier nog wel even zoet mee..

Tot slot de hamvraag: als alles online draait, waar hebben we dan nog een C voor nodig?

Natuurlijk kan dat. Althans, het massale gebruik van een nieuw type apparaat. Dat gold voor het wiel, voor de ploeg, voor de stoommachine en de verbrandingsmotor. En dat geldt nu ook voor de mobiele computer.

De afgelopen dagen heb ik me met een gevoel van toenemende fascinatie vertrouwd gemaakt met mijn nieuwe iPhone. Het gevoel doet denken aan dat van eeuwen geleden, toen mijn allereerste internetverbinding tot stand kwam in een hels kabaal van modempieptonen. Yes! "Hallo wereld!"
Alleen is het nu andersom. "Hallo Fred!" Ik haal nu draadloos de hele wereld naar me toe, zittend op het terras in mijn tuin: nieuws, twitter, blogs, muziekvideo's, radiostreams, applicaties, zoals Buienradar, Trein (reizigersinformatie van de NS) en Funambol (voor de synchronisatie van contactpersonen), naast applicaties, waarmee je met je iPhone composities kunt maken. En er is nog zoveel meer....

Handige interface
De iPhone is geen smartphone en geen pda. Het is een mobiele internetcomputer. Met een schermpje dat eindelijk groot en handig genoeg is om als interface te dienen voor het web. Ik heb daar eerder al verschillende postings over geschreven en mijn enthousiasme over dit nieuwe type mobiele apparaat neemt alleen maar toe.

Mobiele supercomputers
En dit is nog maar het begin. 
Afgelopen week was ik op een innovatiedag van Logica in Amstelveen en daar sprak Howard Rheingold, auteur van het boek Smart Mobs. Hij heeft een analyse gemaakt van de invloed van mobiele telefoons tijdens crisisituaties in verschillende landen en hij komt tot de conclusie dat grote massa's er directe invloed mee kunnen uitoefenen op het politieke proces. De mobi dus als een middel voor democratisch empowerment. Rheingold spreekt in dit verband zelfs over the next social revolution.
En over vijf, tien, of twintig jaar, aldus Rheingold, is de smartphone geëvolueerd tot een mobiele supercomputer, die duizendmaal meer kan dan wat ons nu al zo fascineert. Iedereen heeft dan zo'n supercomputer op zak. De veranderingen, die daardoor veroorzaakt zullen worden, zullen immens zijn.

Twitter-stream over en tijdens het Logica Transform09 evenement:
Video-impressie van het evenement.

Vandaag zag ik dat Nederland opvallend hoog scoort in de Connectivity Scorecard van Nokia Siemens Networks. 

Ons land neemt nu de vierde plaats in op de ranglijst van geïndustrialiseerde landen, achter de VS, Zweden en Denemarken. Eigenlijk loopt alles hier wel goed met de ICT, aldus het rapport, op een paar zwakke puntjes na. Zo blijft de penetratie van snelle breedbandverbindingen in de consumentenmarkt achter bij andere koplopende landen. En onze elektronische overheid (E-government) scoort onder het gemiddelde.

Opschudden
Kijk eens aan! Dezelfde overheid, die ons middels Innovatieplatforms en allerlei andere gesubsidieerde projecten en campagnes oproept om meer te vernieuwen....zou dus eerst zelf eens wat dieper in de spiegel kunnen kijken.
Misschien moeten we de rollen voortaan maar eens omdraaien: de business gaat de overheid eens lekker stroomlijnen. Flink opschudden en innoveren die hap.
Dan gaat onze nationale C-score over een jaar of wat vast en zeker finaal door het dak!

Klik hier voor een pdf van het rapport.
Klik hier voor een eerder artikel over de Connectivity Scorecard op Studio ICT.

"Een paar jaar van krimp is niet zo heel erg," stelde voormalig staatssecretaris van financiën Willem Vermeend tijdens zijn keynote speeech op het VNSG-congres in Maastricht op vrijdag 17 april. “We blijven toch wel het rijkste land van de wereld. We moeten alleen oppassen dat deze situatie niet al te lang gaat duren, want dan loopt de werkloosheid te hoog op en lopen we het risico op een veel langduriger recessie.”

Vermeend schetste drie scenario's voor de komende jaren:
1) Het optimistische scenario van Obama en zijn team, die verwachten dat de Amerikaanse economie in de tweede helft van 2010 weer zal gaan groeien. Vermeend denkt dat dit de Amerikanen nog gaat lukken ook, omdat ze flexibeler kunnen reageren op schokken, maar ons zal dat niet lukken, voorspelt hij.
2) Het scenario van de OESO, dat herstel voorziet in de loop van 2011. Voorwaarde daarvoor is dat regeringen voldoende stimuleringsmaatregelen nemen. Nederland moet dat, aldus Vermeend, vooral doen door het overheidstekort te laten oplopen. Investeringen in grote infrastructurele projecten kunnen in andere landen nuttig zijn, maar niet hier, vindt hij, omdat de aanloopprocedures hier veel te lang duren.
3) Het pessimistische scenario van een lang slepende crisis, zoals in de jaren '90 in Japan. Dat ziet Vermeend als een groot gevaar als er onvoldoende of te laat wordt gestimuleerd.

Creativiteit
Hij zei verder dat er na deze crisis geen terugkeer zal zijn naar de oude situatie. Niet alleen zal de controle op de financiële wereld danig worden verscherpt, maar ook het klimaat in ondernemingen zal drastisch veranderen. Volgens Vermeend zullen teamwerk en creativiteit belangrijker worden en zal er minder sprake zijn van hiërarchie. Er komt ook een kleinere, efficiënte overheid en Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen gaat echt doorbreken.

Echec
Vermeend houdt dit soort presentaties, omdat hij een boek heeft geschreven over de kredietcrisis.
Wat hij te zeggen heeft snijdt wel hout, denk ik.
Maar Vermeend draagt als staatssecretaris van Financiën (1994-2000) en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (2000-2002) toch op zijn minst wel enige verantwoordelijkheid voor het echec, waarover hij nu met zoveel verve speecht.
Dat feit bezorgde me een raar gevoel dat nog lang na de spreekbeurt bleef hangen.

Op het VNSG Congres in Maastricht gaf VNSG-bureaudirecteur Bea Logtenberg een toelichting op de onderhandelingen van de gebruikersverenigingen met de top van SAP.

Dubbele houdgreep
Achtergrond: medio vorig jaar nam SAP zijn klanten in de houdgreep door een nieuw systeem van onderhoud – Enterprise Support genaamd – te introduceren en meteen de onderhoudstarieven te verhogen van 17 naar 22 procent. Maar de klanten vochten terug en namen op hun beurt hun leverancier in de houdgreep. Ze eisten hard bewijs dat de nieuwe vorm van support hen daadwerkelijk voordeel zou opleveren anders zouden ze de hogere tarieven niet accepteren.
Inmiddels lijkt een akkoord binnen handbereik, zoals blijkt uit Logtenbergs betoog.

Video
De video hieronder duurt 8 minuten en 30 seconden.
De beeldkwaliteit laat helaas te wensen over vanwege moeilijke lichtomstandigheden in de zaal in combinatie met mijn eigen onervarenheid als videoreporter.
De inhoud is echter dermate interessant, dat ik de film hier toch publiceer.