Huizencrisis, bankencrisis en een olie- en dollarcrisis in aantocht.
Wat hangt ons allemaal boven het hoofd?
Je moet niet pessimistisch doen, hoor ik overal om mij heen bezweren, want dan roep je het noodlot over jezelf af. Nee, positief blijven en dan zal het allemaal wel meevallen.
Maar het klopt niet met mijn gevoel. Mijn gevoel zegt dat het niet mee zal vallen.

Recessies bieden juist kansen, hoor ik ook overal om mij heen. “Neem toch vooral onze software, want daarmee kun je flink op je kosten besparen...”
“In deze tijden van economische teruggang is het vooral belangrijk om......”
Enzovoort. Het ene na het andere persbericht slaat ineens dit ergerlijke toontje aan. (Problem? No problem, let it work for you!)

Het is mij te makkelijk geredeneerd en te snel geconcludeerd. En te baatzuchtig.
What is going on?
Dat moet je toch wel bij benadering weten om je koers te kunnen bepalen.

Ik heb Willem Middelkoops boek Als de dollar valt gelezen, de afgelopen maand, en daaruit wordt de ware aard van de huidige crisis me niet echt duidelijk. Het is een bijzonder goed gedocumenteerd en leerzaam boek, daar niet van, maar het zegt weinig over wat we kunnen doen. Afgezien dan van een enkele tip voor vermogende lezers. Die kunnen maar beter hun tegoeden verzilveren, zo luidt zijn advies. Maar wat koopt een gewoon mens daarvoor?

Gisteravond las ik een stevig stukje van de Amerikaanse blogster Susan Scrupski – onder de titel Reality Check 2.0 -  dat over dit doe-probleem gaat. Scrupski is al een jaar of twee actief als web 2.0 Evangelist, maar twijfelt nu openlijk aan haar geloof.   
Al die nieuwe Enterprise 2.0 toepassingen, vraagt ze zich af, gaan die ons echt wel helpen in deze crisis? Helpt Twitter daartegen? Facebook soms? 
Geloof ook maar niet, schampert ze, dat web 2.0-startups - net als de grote banken - door de overheid gered zullen gaan worden. Mooi niet.
Wat moeten deze start-ups nu doen om overeind te blijven?
En wat kunnen zij ondernemen om hun klanten door deze crisis heen te helpen?

Goeie vragen, vind ik.
Nou de goeie antwoorden nog.   

 


Comments

Fri, 05 Dec 2008 17:49:31

Beste Fred,
Ik denk dat YOUTUBE, Twitter, Facebook enzovoorts alleen maar geld kosten en geen goed business model hebben. Dat komt omdat de gedachte dat iets gratis is nergens op slaat. Mensen moeten geld verdienen en waarde toevoegen, anders zijn zij verborgen werkloos en dragen zij niet bij aan de economie. Het lijkt alsof adverteerders dit model kunnen dekken, maar dat is niet zo omdat de bezoekers zich juist afkeren als er teveel adverteerders komen.

Ik denk dat na de geldcrisis de economkische crisis nog veel verder om zich heengrijpt. Voor Sinterklaas kocht ik een shawl bij V&D voor 12,75 euro, de prijs van een uurloon. Een waardeloos vodje stof dat snel bij oud vuil belandt. De sombere winkels liggen vol waardeloze prullaria. De hype in de werkelijke economie is even groot als zij was in de geldsector. Spullen zpnder waarde worden duur verkocht. Dat wordt nu zichtbaar. Pas als prijs en waarde weer in evenwicht zijn komt er herstel. Dat duurt nog een tijd en in die tijd zullen ook de lonen dalen naar een internationaal evenwicht.

Ondernemers kunnen zich hiertegen alleen verweren door waar voor hun geld te leveren, meer waar dan de prijs hoog is. Iets wat gratis wordt aangeboden heeft bedrijfseconomiksch geen waarde.

Bij onze drukke Sinterklaasavond ontrbaken dit keer elektronica en internet accessoires hoewel iedereen daarin thuis is. Het ging over boeken, gedichten, spellen, emoties, welzijn in plaats van welvaart. Ik zie de crises als een ziektebeeld waarvan de erkenning op zich al de weg naar beter worden inluidt. Maar dat zal wel enige tijd duren want velen denken dat de overheid en centrale banken voor de oplossing kunnen zorgen en dat is niet zo.
Hartelijke groet,
Adriaan

 

Sun, 07 Dec 2008 07:49:23

Beste Adriaan,
Hartelijk dank je voor je reactie. Het is heel fijn te zien dat er 'leven' ontstaat na het noteren van een overpeinzing.

Ik ben met je eens dat ondernemers zich door deze crisis heen kunnen vechten door waar voor hun geld te leveren. Die waarde wordt in onze samenleving bepaald door de markt. Door de wetten van vraag en aanbod, enzovoort.

En daar zit ergens ook de grote moeilijkheid naar mijn idee. Want 'de markt' mag nooit uitsluitend het sturende mechanisme zijn. Er moet ook een soort morele ordening zijn, die boven de markt hangt, al was het maar om excessen te voorkomen. Ik vind dat zo'n morele ordening nu ontbreekt. We zien waar een aan zichzelf overgelaten markt toe leidt: tot een golf van hebzucht, die zich (van bovenaf) door alle lagen van de samenleving heen voortplant.
Deze crisis is veel meer dan een economische crisis, het is ook een morele crisis.

Als je je daarin alleen in economische zin staande houdt, dan blijf je een gevangene van de huidige ordening. Ik zou al doende ook graag willen bijdragen aan een nieuwe ordening.

Ik vraag me daarbij af waarom alles in geld uitgedrukt zou moeten (kunnen) worden.
Wat is de waarde van een geweldig filosofisch idee? Van een lief gebaar? Van een mooie zonsopgang? Van een sterk gedicht? Van een vriendschap die al een halve eeuw duurt?
Dat is toch allemaal volstrekt weerloos in de strijd der rendementen?

Kunnen we voortaan niet beter een halve dag economische waarde toevoegen met zijn allen en de rest van de dag levensgenieters zijn? We zullen dan een stuk 'armer' worden, maar vermoedelijk ook een stuk gelukkiger (je beschrijving van jullie Sinterklaasviering gaat al een aardig eind in deze richting).

groeten,
Fred

 

Tue, 09 Dec 2008 18:08:28

Beste Fred,
Hoe ouder ik word hoe minder ik uit de voeten kan met de nieuwe ordening waar jij het over hebt. Filosofie, liefde, zonsopgangen,gave gedichten, vriendschappen, ze bestaan naast economisch handelen en soms er dwars doorheen. Die ordening is er al en mijn zonsopgangen, schilderijen en gedichten worden niet in geld uitgedrukt.
Je moet de economische mens volgens mij niet splitsen van de rest van zijn mens zijn. Met financieel armer worden, worden mensen volgens mij niet gelukkiger, dan moet je van goeden huize komen. Mensen hebben geld nodig om te leven en dat moet rechtvaardig verdeeld worden.
Daarom pleit ik al jaren voor een primair basisinkomen voor iedereen die niet kan of wil werken. Dat wordt nu ook betaald, maar ik wll het gratis en zonder verplichtingen waardoor je de bureaucratie kunt opdoeken. Dat betekent alleen maar dat er nog meer geautomatiseerd moet worden en dat mensen die wel willen werken dat ook kunnen doen. Daar zijn er miljarden van. Als er zonder dwang een primair basisinkomen is beginnen mensen vanzelf wel bij te dragen wat zij goed kunnen en zich te ontwikkelen.
Er valt bovendien nog veel te werken en miljarden mensen te betrekken bij een levensstandaard die een leven zonder angst en gebrek garandeert. De markt is er altijd en overal en de kredietcrisis heeft juist aangetoond dat de theorie dat de markt altijd naar een evenwicht tendeert niet deugt. Er is dus een rechtsstaat nodig die corrigerend optreedt en dat heeft het CDA nog steeds niet begrepen. Wat ik nodig heb voor mijn werk is een duurzaam lage inflatie, een rente van maximaal 4% stabiele prijzen en een concurrerende omgeving die me uitdaagt om dingen beter te doen dan voorheen. Zo simpel is het.

 

Thu, 11 Dec 2008 01:32:45

Beste Adriaan,
Met jouw basisinkomen ben ik het hartgrondig eens. Maar zou dat juist niet een hoeksteen zijn van 'een nieuwe morele ordening'?
Een basisinkomen vooronderstelt dat je de ander iets gunt. En dat staat haaks op hebzucht.

 



Leave a Reply