Gisteravond heb ik de generale repetitie bijgewoond van het Kerstconcert van het Gelders Orkest. Ze oefenden een stuk van Schönberg en gedeelten uit de negende symfonie van Beethoven ('Alle Menschen werden Brüder'). Voor de pauze ging het om de grote lijnen, daarna om de details van Beethovens werk.
Dirigent Martin Sieghart greep regelmatig in als hij iets hoorde dat hem niet beviel. Bij één van die interventies was zijn commentaar: “Ik hoor teveel violen.”
Dat leek een totaal misplaatste opmerking, omdat het om een passage ging, waarin de violen duidelijk de boventoon moeten voeren. Sieghart liet dit gedeelte alleen door de violen overspelen en gaf ze daarbij de opdracht mee "een beetje minder als violen te klinken."
Dit had een merkwaardig effect. Het klonk inderdaad anders. Onaards. Alsof al die violen één instrument geworden waren.
Deze gebeurtenis doet me denken aan het gevoel dat mij met regelmaat bekruipt als ik de Nederlandse ICT-vakbladen doorneem.
Teveel ICT.
Te weinig muziek.