Naast LotusLive is er nu ook Bantam Live en die twee lijken wel wat op elkaar. Allebei zijn het online business platforms met tal van – geïntegreerde – functies.
Over LotusLive heb ik hier eerder geschreven. Bantam Live is een nieuwkomer. En zo op het eerste gezicht is het er eentje met stip. Op 10 juli werd de Beta-versie gelanceerd.

Social CRM
De initiatiefnemers bestempelen hun project als Social CRM in the Real-Time Stream. Dat is het soort uitdrukking, waarbij je meteen het gevoel krijgt dat je ergens iets gemist hebt. Social CRM? Real-time stream?
Laat je niet ontmoedigen. Het draait allemaal om Twitter, Facebook en soortgelijke initiatieven en om de vraag hoe je die deel kunt laten uitmaken van je bedrijfsprocessen. Bijvoorbeeld, als je een nieuwe relatie toevoegt, krijg je in Bantam Live eerst de velden Naam, Functie, Organisatie en E-mail – als vanouds – maar pal daarna velden voor de Twitter username en/of Friendfeed url, LinkedIn url en Facebook url. Op die manier zie je bij een relatie direct diens laatste tweets en hartekreten. En zijn of haar LinkedIn-profiel. Dat kan erg handig zijn. Met een dure term is dat het integreren van CRM met social software. Gartner noemt het Collaborative CRM. Dat roept meteen de vraag op hoe je de inmiddels wat verouderde CRM zou moeten noemen. Sales CRM?

Voorlopig gratis
Hoe dan ook, Bantam Live is interessant voor teams en projectgroepen die slagvaardig en creatief aan de slag willen met modern spul. Bovendien is het platform volop in ontwikkeling, er komt nog meer functionaliteit aan en in en het is voorlopig nog gratis ook, dus pak je kans. Tradiotionele e-mail ontbreekt, maar zal binnenkort worden toegevoegd.

Tot slot een paar trefwoorden voor de huidige functionaliteit: relatiebeheer, social networking, instant messaging, gedeelde agenda's, taken, workflow, activiteiten en projecten.

En omdat 1 beeld meer zegt dan 1000 woorden, hieronder de (promo)video van Bantam Live.

“Scholen zijn de instellingen waar wij onze kinderen dumpen als we naar ons werk gaan. Ze leren daar hoe ze goede werknemers kunnen worden in de vorige eeuw.”
Aldus de Amerikaanse schrijver Howard Rheingold tijdens het Reboot Britain-congres in London op 6 juli

Rheingold betwijfelt sterk of het huidige schoolsysteem de leerlingen wel kan ondersteunen bij het ontwikkelen van de vaardigheden, die nodig zijn in de 21ste eeuw. Over deze nieuwe vaardigheden gaat zijn presentatie (zie deze video ieronder, duurt 40 minuten, maar laat je daar niet door afschikken, het is de moeite zeker waard).

Andere koek
Reboot Britain is een prachtige titel voor een congres. Dit is nog eens andere koek dan een beetje aanpassen of bijsturen. Opnieuw starten, daar draait het om. Alles opnieuw doordenken. Change lijkt in een paar maanden tijd een akelig bleke term geworden.

Het valt me op dat het woordje RE in zwang raakt. Let maar eens op: Recast. Redesign. Reboot, Rebuild.
Al onze instellingen moeten op de schop. Moeten worden her-ontworpen en her-schapen.
Dat is ook de boodschap van van Don Tapscott, die aan een boek werkt met de Atlas-achtige werktitel Rebuiling the World (zie hiervoor de video-opnames die ik maakte op 16 juni).

Goed initiatief van die Engelsen.
We moesten dat hier ook maar eens gaan doen, een congres met als titel Herschep Holland.

Stupeflix is een erg leuke en razend handige online service om met foto's, tekst, muziek en video volautomatisch een film te genereren. Je geeft de inhoud op en de servers van Stupeflix doen de rest.
Alles wijst zich vanzelf. Er is geen cursus of gezoek in een FAQ-lijst voor nodig.

XML
Bevalt het resultaat je niet helemaal, dan kun je ook onder de motorkap duiken om de xml-code, waarmee al dit fraais werkt, handmatig te wijzigen. Precies andersom dus dan wat je verwachten zou bij video. Je edit hier niet de video, maar de xml. Dit is overigens wel iets voor de meer nerdy typen onder ons.

Registraties
Ik heb een paar dingen geprobeerd en kom tot de conclusie dat dit echt de moeite waard is. Bijvoorbeeld voor registraties van zakelijke meetings, zoals congressen.
Je zou het informele gedeelte van een congres kunnen Stupeflixen met een geluidsband van het geroezemoes en een serie rake foto's.
Het staat of valt natuurlijk met goed basismateriaal.

Er is dus toch meer dan JayCut in de wereld van het online video editen.
Stupeflix is een Franse startup en is in januari 2009 live gegaan. Je ziet dat aan het blog: kersvers allemaal.

Het valt om de drommel niet mee om de infrastructuur van mijn eenmanszaak naar the cloud te verhuizen. Een maand geleden nam ik dat besluit nadat de harddisk van mijn hoofdcomputer de geest had gegeven.
Ik wil nooit meer een hoofdcomputer hebben.
Ik wil uitsluitend nog een wolk, waar ik met allerlei apparaten verbinding mee kan maken. Een plek buiten mijn eigen computers om (twee pc's, twee laptops en een iPhone).
Een mooi voornemen, maar nu dan de praktijk.

1,5 Gieg
Mijn urenregistratie en agenda waren vrij snel 'over' (zie eerdere posting), maar hoe moet dat nu met mijn actieve bestanden? Anderhalve Gieg aan data is dat zo'n beetje. Dankzij mijn Mamut online back-up volledig up-to-date tot aan het moment van de crash (thanks oh Mamut!). Mijn digitale kapitaal. Op een handzame dvd gebrand. Die data ga ik dus niet weer op een hoofdcomputer zetten. Mooi niet. Maar waar dan wel?

Google Docs (letterlijk)
Google Docs, dacht ik. Totdat bleek dat Google Docs geen ODF-bestanden accepteert. Leuk, zo'n wolk, die alleen maar doc lust! (hoezo open standaarden?) Ik werk al een paar jaar met OpenOffice.org en heb veel odt-bestanden (ik maak docs voor de buitenwereld). Moet ik die nu allemaal om gaan zetten naar doc? Over my dead body.

Saved
En zo kwam ik terug bij Zoho. Ook een online Office Suite. Een paar jaar gelden heb ik daar voor het eerst kennis mee gemaakt en die indruk was goed. En laat het nu echt waar wezen: Zoho ondersteunt ODF!!!
Zoho Writer is bovendien in die paar jaar een dot van een online tekstverwerker geworden. Een heerlijk ding. Snel, veel functies, grafisch goed, Nederlandstalig in te stellen en zelfs NL-spellingcontrole (!) en wordcount zitten er op.
Je kunt Zoho Writer los gebruiken, maar ook als onderdeel van de Zoho Business Suite, die veel meer mogelijkheden heeft, waaronder – jawel – mail. Tot en met tien gebruikers (en 1 GB data) is Zoho Business ook nog eens gratis.

Ik ben nu een enorme stap verder. Mijn documenten-infrastructuur gaat via Zoho Business lopen.
En dan de mail nog ....

Dinsdag 16 juni had ik voor IT Executive een interview met de Canadese adviseur en bestseller--auteur Don Tapscott. Aansluitend was er een persbriefing, waar ik de onderstaande video-opnames heb gemaakt.
Tapscott heeft geen gemakkelijke boodschap: hij vindt dat de tijd erg dringt vanwege de opwarming van de aarde. Een jaar of veertig hebben we nog, zo stelt hij, om echt orde op aarde te stellen. Oplossen van de generatiekloof tussen jonge internet natives en ouderen, die maar niet willen snappen dat we een nieuw tijdperk betreden, is daarbij cruciaal.
In Iran zie je deze tegenstelling momenteel op zijn scherpst, aldus Tapscott. Maar deze kloof is overal aanwezig. Ook in alle westerse bedrijven, organisaties en instituties.
Wiki's, blogs en sociale netwerken zijn het nieuwe operating system voor de business, benadrukt hij, en dat is de reden dat jonge mensen het roer moeten kunnen overnemen.
Opgave: het herindustrialiseren van de planeet Aarde.

Het verbaast me hoe weinig online video editing software er voorhanden is.
Een paar dagen geleden ondernam ik een eerste speurtocht, want ik wil radikaal switchen naar online, ook voor de zwaardere klussen. Als het even kan geen pakketsoftware meer.
Ik vond JayCut. Dat is een project van studenten en medewerkers van het Royal Institute of Technology (KTH) in Stockholm, Zweden.

JayCut (Beta) ziet er goed uit, maar hoe stabiel is dit project? Hoe lang gaat het nog voortleven? Het blog op de site stopt op 8 maart 2008....Toch werkt alles. En er wordt een nieuwe mixer aangekondigd op de homepage, die er zeer gelikt uiziet (zie de schermafdruk hieronder):

Afgelopen week crashte mijn c-schijf. Een paar ratelende, metaalachtige tikken, gevolgd door een diepe zucht uit de ventilator. Laatste adem. Over.
Geen ramp, dacht ik, back-ups genoeg, kwestie van terugzetten. De mail had ik in een half uurtje weer aan de praat op een oude pc, die als reserve dient, dus dat was hoopvol.

Online only
De problemen begonnen bij de vraag: hoe nu verder?
Weer een lokaal systeem optuigen op een nieuwe C, die over een paar jaar ook weer de geest geeft? Of radicaal switchen naar online software, waarbij dat probleem zich niet meer voordoet (mag je hopen althans, want ook een datacenter kan crashen), maar waarvoor je een heleboel overhoop moet halen.
Ik formuleerde drie uitgangspunten:
1-het moet allemaal online software zijn
2-die – waar dat handig is – ook mobiel makkelijk te gebruiken is op een 'handheld'.
3-en die liefst open source is.....

Overal toegang
Nou, maak dan je borst maar nat. Ik gebruik al aardig wat online applicaties, maar ook nog veel pakketsoftware voor de pc.
Mijn agenda zat in Mozilla Thunderbird (lokaal op de pc) en zit inmiddels online in Google Calendar. Via de pc, de laptop en mijn iPhone te benaderen. Overal toegang. Een lang gekoesterde wens. Alle agenda-gegevens waren in de back-up behouden en ik heb ze overgezet. Alleen: deze agenda is geen open source (de Google Apps API wel overigens).
Een lichte overtreding van mijn regel 3.

Dan mijn urenregistratie-programma. Dat was Timeless Time and Expenses. Het is LiveTimer geworden, na een tijdrovende zoektocht. Uiteindelijk heb ik de knoop maar doorgehakt, vooral, omdat de interface van LiveTimer voor – alweer – de iPhone zo geweldig goed is.
Tweede, zwaardere overtreding van mijn regel 3.

De I op Een
Al doende begon ik me te realiseren dat de iPhone een hele belangrijke, misschien zelfs wel primaire zakelijke computer voor mij aan het worden is. Dit apparaatje is natuurlijk helemaal geen telefoon. Het is een krachtige mobiele computer, waarmee je ook kunt bellen. Bovendien is het een juweeltje van bedieningsgemak. Mail houd ik buiten deze non- phone, want ik heb er een hekel aan om onderweg e-mails te moeten afhandelen.
Maar al mijn contacten zitten er nu in, mijn klanten, projecten, taken, notities en agenda.
En daar komen nog wat journalistiek nuttige applicaties bij, zoals MobyPicture, waarmee je foto's, die je met je mobiel maakt, direct op Twitter kunt publiceren en programmaatjes om geluid op te nemen en online te publiceren.
De iPhone staat bij mij ineens met stip op 1.
Geen open source, maar o wat werkt het mooi!

Online alternatieven
En de desktop? Daar woedt bij mij een strijd tussen de drie grootmachten: Microsoft. Linux en Apple. Ik typ deze regels onder Ubuntu en dat systeem bevalt me goed. Alleen... probeer daar eens iTunes op te installeren. Kan misschien met Wine, maar het is een krachttoer. Waarom heeft Apple wel een iTunes voor Windows ontwikkeld, maar niet voor Linux? Dat zint me helemaal niet.
Overigens overtreed ik nu wel mijn regel 1. iTunes is maar gedeeltelijk online. Je moet er een stevig programma voor installeren. Op zoek dus naar een online alternatief.
En ook voor Microsofts Movie Maker.
En ook voor Adobes Photoshop.
Ik ben hier nog wel even zoet mee..

Tot slot de hamvraag: als alles online draait, waar hebben we dan nog een C voor nodig?

Natuurlijk kan dat. Althans, het massale gebruik van een nieuw type apparaat. Dat gold voor het wiel, voor de ploeg, voor de stoommachine en de verbrandingsmotor. En dat geldt nu ook voor de mobiele computer.

De afgelopen dagen heb ik me met een gevoel van toenemende fascinatie vertrouwd gemaakt met mijn nieuwe iPhone. Het gevoel doet denken aan dat van eeuwen geleden, toen mijn allereerste internetverbinding tot stand kwam in een hels kabaal van modempieptonen. Yes! "Hallo wereld!"
Alleen is het nu andersom. "Hallo Fred!" Ik haal nu draadloos de hele wereld naar me toe, zittend op het terras in mijn tuin: nieuws, twitter, blogs, muziekvideo's, radiostreams, applicaties, zoals Buienradar, Trein (reizigersinformatie van de NS) en Funambol (voor de synchronisatie van contactpersonen), naast applicaties, waarmee je met je iPhone composities kunt maken. En er is nog zoveel meer....

Handige interface
De iPhone is geen smartphone en geen pda. Het is een mobiele internetcomputer. Met een schermpje dat eindelijk groot en handig genoeg is om als interface te dienen voor het web. Ik heb daar eerder al verschillende postings over geschreven en mijn enthousiasme over dit nieuwe type mobiele apparaat neemt alleen maar toe.

Mobiele supercomputers
En dit is nog maar het begin. 
Afgelopen week was ik op een innovatiedag van Logica in Amstelveen en daar sprak Howard Rheingold, auteur van het boek Smart Mobs. Hij heeft een analyse gemaakt van de invloed van mobiele telefoons tijdens crisisituaties in verschillende landen en hij komt tot de conclusie dat grote massa's er directe invloed mee kunnen uitoefenen op het politieke proces. De mobi dus als een middel voor democratisch empowerment. Rheingold spreekt in dit verband zelfs over the next social revolution.
En over vijf, tien, of twintig jaar, aldus Rheingold, is de smartphone geëvolueerd tot een mobiele supercomputer, die duizendmaal meer kan dan wat ons nu al zo fascineert. Iedereen heeft dan zo'n supercomputer op zak. De veranderingen, die daardoor veroorzaakt zullen worden, zullen immens zijn.

Twitter-stream over en tijdens het Logica Transform09 evenement:
Video-impressie van het evenement.

Audio:
Presentatie e-office 14 mei Media Plaza

Een paar weken geleden heb ik mij op het Twitter-pad begeven. Mijn eerste indrukken zijn wel positief. Er is ongelofelijk veel oeverloos gelul op Twitter, dat wel, maar dat niet alleen. Hier en daar zit er een aardige krent in de pap. Iets heel nieuws, wat nog nergens anders is opgedoken, of een bruikbare tip om een boek te lezen of een interessante website te bezoeken.

In bad
Voor mensen, die intensief met elkaar samenwerken, lijkt het mij ook wel handig om statusinformatie van elkaar te krijgen, tot en met ik sta in de file, ik heb slecht geslapen en ik doe de kleine in bad. Dat wil ik van bijna niemand horen, behalve van diegenen van wie die boodschappen relevantie voor me hebben.

Meer microblogs
Wie liever een besloten Twitter wil voor allerlei bedrijfsgebabbel dat niet voor concurrentie-oren bestemd is kan terecht bij het microblog Yammer.
Maar ook voor freelancers is er nu een eigen Twitterding. Deze draait niet om de vraag 'waar ben je?', maar om de vraag 'waaraan werk je?' Blellow heet deze Twitter voor eenpitters.

Besloten groepen
Bij Blellow draait het vooral om groepen. Je kunt gratis meedoen in een openbare groep of zelf een openbare groep starten. Besloten groepen zijn ook mogelijk. Volgens een artikel in Mashable moet daarvoor betaald worden (5 dollar per maand voor 1 GB online opslagruimte en 10 dollar voor 10 GB), maar ik heb zojuist een besloten groep aangemaakt en merkte daar niks van.
Misschien is dat een plan voor de toekomst.
Blellow is begin dit jaar gelanceerd en nog in Beta-stadium.
Als je nu meedoet ben je een tester.

Hieronder twee video's met uitleg hoe Blellow werkt.