Die vraag stelde Paul Vlaar van de VU Amsterdam zijn gehoor tijdens een NEVI-bijeenkomst over purchasing intelligence. We moeten niet de fout maken PI te zien als BI voor inkopers, waarschuwde hij. Natuurlijk, er zit een databasekant aan purchasing intelligence – bij inkoop gaat het dan om zaken als spend analyses en vendor ratings – maar minstens zo belangrijk als deze interne data die in databases ligt opgeslagen is de externe informatie.
Die externe informatie is voor een deel digitaal binnen te halen, via internet, maar het advies dat Vlaar geeft is toch vooral: ‘Ga erop uit. Luister, observeer, voel wat er aan de hand is. Door automatisering zijn we teveel geneigd alleen maar af te gaan op harde informatie, op dashboards op ons scherm. We zijn ons Fingerspitzengefühl kwijt geraakt. Terwijl juist die zachte informatie, dat gevoel, voor inkopers zo verschrikkelijk belangrijk is.’
Dat onderschrijft ook zijn collega Jeroen Harink, hoogleraar inkoopmanagement aan de VU. ‘Als de inkopers van Nike achter hun bureau vandaan waren gekomen en ter plekke leveranciers hadden bezocht, hadden ze kunnen weten dat hun leverancier in Pakistan de voetballen door kinderen in elkaar liet naaien. Nu ontdekte een maatschappelijke organisatie het en hing het uiteraard aan de grote klok.’ Een typisch geval van eigen schuld dikke bult.