Een week of wat geleden zag ik een foto van president Obama, die een toost uitbrengt aan een tafel met allemaal hotshots uit de wereld van de high tech en de social media. 
Een paar namen: Mark Zuckerberg van Facebook, Eric Schmidt van Google, Dick Costolo van Twitter, Steve Jobs van Apple, Carol Bartz van Yahoo, John Chambers van Cisco en Larry Ellisson van Oracle.

Greep op het Web
Deze toostfoto is een paar dagen in mijn geest blijven hangen. Want wat daar gezellig om tafel zit is een formidabele communicatieve macht. En – afgezien van een vreemde gentechnische eend in de bijt in de persoon van Art Levinson van Genentech (wat moest die daar?) is de rode draad, die de disgenoten verbindt wel duidelijk: het internet. Het zijn bijna allemaal topmensen op strategische posities van het Web.
Stel nou, dacht ik / denk ik, dat de politiek, in de vorm van Obama, of de een of andere groep binnen de centrale machtsstructuur van de VS greep gaat krijgen op het internet. Dat is geen fijne gedachte. En de daaruit volgende vraag: hoe kan je garanderen dat zoiets nooit gebeurt? Hoe zorg je ervoor dat het internet volkomen vrij en open blijft?

Net neutraliteit
Het onderonsje van Obama en de tech CEO-s vond plaats op een moment waarop er in de VS hevige discussies plaatsvinden over de zogenaamde net neutraliteit. Aanleiding: de fusie van Comcast en NBC, waardoor de aanbieder van internettoegang (Comcast) ineens ook aanbieder van content is geworden (NBC). Volgens velen in de VS moeten deze twee zaken strikt gescheiden worden. Maar niet volgens de FCC (een soort OPTA), die de fusie in januari 2011 goedkeurde.

Fel van leer
Al Franken is een democratische senator, die fel van leer is getrokken tegen deze fusie, omdat die volges hem de net neutraliteit ondermijnt. Hij vreest dat straks vijf of zes grote ondernemingen gaan bepalen wat de Amerikaanse internetgebruiker te zien krijgt. Volgens Franken is het vrije web ernstig in gevaar. Op 14 maart hield hij een pittige toespraak tijdens de South by Southwest Interactive Festival in Austin, Texas. De tekst van deze speech is zeer het lezen waard.
Een video ervan heb ik niet gevonden, wel eentje van december vorig jaar over hetzelfde onderwerp (geweldige toespraak in de Senaat, wat een spreker!):
In de VS is de situatie anders dan in Nederland, maar ook hier is waakzaamheid geboden, aldus Bits of Freedom. Zie dit artikel met daarin een heldere video-uitleg over het belang van net neutraliteit.
 
 
Samen met de hoogleraren Rutger van Santen en Djan Khoe schreef onderzoeksjournalist Bram Vermeer het boek '2030 Technology that will change the world' dat in september 2010 uitkwam bij Oxford University Press.|
Het boek geeft een overzicht van technieken, waarmee de globale crises, die zich momenteel ontwikkelen - zoals de opwarming van de aarde - aangepakt en opgelost kunnen worden.

Oproep
De auteurs deen dringende oproep aan wetenschappers en bestuurders overal ter wereld om zich intensiever met de ontwikkeling en toepassing van deze technieken bezig te houden.

Lunch
Op dinsdag 2 november geeft Bram een lunchpresentatie over zijn boek in The Hub Amsterdam.
Ontvangst vanaf 12:00. Aanvang presentatie: 12:30. Einde bijeenkomst: 14:00.
Zelf je lunch meenemen!
Meer informatie op de website van The Hub.
 
 
Dinsdag 12 oktober was er weer een Cloudforce, de jaarlijkse dag van Salesforce.com Benelux voor klanten en relaties. Ditmaal in de Van Nelle Ontwerpfabriek in Rotterdam.

Wat mij het meest opviel is dat Chatter - de collaboration omgeving, die sinds juni dit jaar standaard in de online software van Salesforce.com is opgenomen - nu met de hashtag uit de voeten kan. Deze social media functionaliteit is in de winterrelease 2011 voor het eerst opgenomen.

Uit de vergetelheid
Die #, hashtag of hekje, maakt een wereld van verschil, want net als bij Twitter kun je hiermee on the fly trefwoorden meegeven aan teksten. Daardoor kun je later de informatie rondom zo'n trefwoord weer terugvinden.
De hashtag is een sleutelelement voor een organisatie-eigen trefwoordenwoordenlijst (taxonomie). Als je die ontwikkelt heb je een vangnet om informatie te ordenen en later weer terug te kunnen halen.
Want informatie in nieuwe sociale netwerken en software, die kenmerken van social media overneemt - zoals die van Salesforce.com - is vluchtig: de stream komt en de stream gaat. De hashtag zorgt ervoor dat essentiele zaken uit deze vergetelheid kunnen worden opgediept.

Streams bewaren
De Chatter streams worden door Salesforce bewaard. In principe voor onbepaalde tijd, verzekerde Tim Barker, VP EMEA Marketing van de onderneming. Het is mogelijk deze streams te downloaden en zo te back-uppen, maar dat hoeft niet, aldus Barker, want Salesforce back-upt zelf alles. "Ook over vijf jaar kun je de streams van vandaag nog downloaden. Daarvoor hebben wij de benodigde technische infrastructuur."

Snelle adoptie
Volgens Salesforce.com is al een kwart van de 83.000 klanten Chatter gaan gebruiken na de wereldwijde introductie in juni 2010. 
Het is een kwestie van een knop omdraaien en wat settings instellen, aldus Barker, daarna is de nieuwe omgeving voor alle gebruikers operationeel. 

Persmeeting
Hieronder twee korte videofragmenten van de persmeeting met Tim Barker op Cloudforce 2010. 
In het eerste fragment gaat hij in op de hasgtag-functionaliteit en in het tweede op beveiligingsvraagstukken.
 
 
Picture
FruITion van Chris Potts is een business roman naar het voorbeeld van Het Doel van Eliyahu Goldratt.
Net als Het Doel is het een boek met een boodschap. In dit geval: IT heeft van zichzelf geen waarde. Het is een investering, die tot bloei moet komen binnen het geheel van de bedrijfsinvesteringen.

De consequentie van deze gedachte is dat de positie van een zelfstandige CIO onhoudbaar wordt. CIO's blijven gevangen in de IT-versus-business dichotomie. Een corporate investeringsmanager, oftewel een CIIO - met extra letter i dus - een Chief Internal Investment Officer, ontsnapt aan deze verscheurdheid. Die staat van meet af aan stevig aan de zijde van de business.
Je kunt je afvragen of intern investeringsmanagement niet tot het natuurlijke domein van de CFO behoort of zelfs van de CEO, want in dat geval gaat Potts redenering niet op en zou ook de CIIO uiteindelijk verdampen. Maar dit terzijde.

Waarde voor wie?
FruITion is een prettig leesbaar boek over een erg ingewikkeld onderwerp, namelijk de werkelijke opbrengst van IT-investeringen. De lezer volgt de hoofdpersoon, Ian Taylor, die in het ultrakorte tijdsbestek van acht dagen een nieuwe IT-strategie voor zijn onderneming moet uitwerken. Al doende komt hij tot de conclusie dat een afzonderlijke IT-strategie geen zin heeft. Sterker nog: dat die tot onnodig hoge kosten leidt.

Uitgangspunt van de nieuwe strategie, die Ian vervolgens uitwerkt, is een soort belofte: “Wij zullen van al onze investeringen waar IT bij is betrokken de waarde maximaliseren die we creëren voor klanten en beleggers.” (pagina 160) Hier wordt een essentiële keuze gemaakt voor klanten en beleggers. Waarom niet ook waarde maximaliseren voor medewerkers en milieu?

En, misschien nog wel belangrijker, wat wordt hier eigenlijk onder waarde verstaan?
Waarde wordt door Chris Potts gedefinieerd als 'een portfolio van maatstaven'. Dat is een subjectieve formulering, want maatstaven behoren tot de wereld van de geest. Op een andere plek noteert Ian Taylor / Chris Potts: “Waarde is wat onze corporate strategieën en bedrijfsplannen zeggen dat het is.” Ook dit is heel erg vaag en subjectief: waarde is wat je eronder verstaat. En zoiets vaags moet je dan gaan maximaliseren. Ga er maar aan staan. Bezien vanuit de theoretische economie loopt de redenering van Potts hier op de klippen, denk ik. In elk geval ben ik als lezer niet overtuigd.

Harde ondertoon
Tussen de regels door lees ik in FruITion dat onder waarde in de praktijk helemaal niks vaags wordt verstaan, maar vooral aandeelhouderswaarde. Uitgedrukt in keiharde cash. En wat dat betreft lijkt het devies: alle remmen los. Het onderste uit de kan. Maximaal uitpersen die citroen.

Daar passen geen innovatieve projecten in met onzekere opbrengsten of toekomstige opbrengsten, die nu nog niet gekwamtificeerd kunnen worden. En sociaal gemotiveerde projecten, die tot doel hebben mens en milieu te dienen. al helemaal niet.

Deze harde Angelsaksische ondertoon is de mijne niet, maar dat neemt niet weg dat dit een boeiend boek is dat bij elke CIO en IT-manager op het nachtkastje hoort. Hun baan staat immers op het spel.
Alleen die titel, die slaat nergens op. Vaarwel CIO! was een betere geweest.

FruITion, Nederlandse vertaling, 189 pags, Uitgeverij Tiem november 2009
ISBN / EAN 978-90-79272-08-2
Prijs: € 19,95
 
 
In het vorige stukje uitte ik mijn teleurstelling over het feit dat het nieuwe collaboration platform Salesforce Chatter alleen in combinatie met andere Salesforce-producten afgenomen kan worden. Maar dit klopt naar alle waarschijnlijkheid niet.

Volgens ingewijden wordt een lancering voorbereid van twee versies: één die geîntegreerd is met Salesforce.com en met Force.com, en aan tweede, die op andere databases en dus op andere merken software kan worden aangesloten.

Drie versies
Marc Benioff, CEO van Salesforce, heeft het in het onderstaande interview met Robert Scoble zelfs over drie versies: de geïntegreerde versie voor Salesforce-klanten, één die op onder meer Oracle en SAP kan worden aangesloten en een 'meer statische' gratis versie.

Salesforce Chatter is op dit moment nog niet beschikbaar. 'In de loop van' 2010 is de lancering gepland. Er is half februari wel een 'private Beta' versie uitgebracht. Deze wordt momenteel bij een honderdtal bedrijven beproefd.
Meer informatie
 
 
Salesforce.com heeft eind november vorig jaar aangekondigd in de loop van 2010 met een eigen real-time collaboration platform op de markt te zullen komen: Salesforce Chatter. Het gaat om sociale netwerkfunctionaliteit, zoals van Twitter, met kenmerken als profielen, status updates, timelines (feeds) en koppelingen naar publieke sociale netwerken als Facebook, LinkedIn en - uiteraard – Twitter.

Anders dan Twitter is Salesforce Chatter een besloten omgeving, bedoeld voor de communicatie en samenwerking binnen ondernemingen. Er is een algemene feed, waarin medewerkers elkaar vertellen wat ze aan het doen zijn en waarin ze op elkaar kunnen reageren en daarnaast kunnen groepen en projecten ook hun eigen feed hebben, wat mij enorm handig lijkt. Zo zie je in een oogwenk wat er rondom een project gaande is.

Jammer
Wat ik alleen wel weer erg jammer vind is dat Salesforce Chatter alleen beschikbaar is voor bedrijven, die al klant zijn van Salesforce.dom of van de online ontwikkelomgeving Force.com. Het is daar een uitbreiding op. Heel mooi dus, maar dan moet je wel eerst op Salesforce.com overgaan. Of even wachten tot Microsoft, SAP en al die anderen ook allemaal met hun eigen private Twitter aan komen zetten.

Tieners
Wat zou het mooi zijn als er een knalgoede Twitter for Business zou komen, die op alle bestaande ERP- en CRM-systemen past en die de gebruikers dus vrij laat in hun keuze voor de onderliggende business software.
Wie weet. Het kan haast niet anders, of ergens op aarde zijn een paar slimme tieners zoiets al aan het bouwen. Laten ze daar vooral mee opschieten!

Hieronder de demo-video van Salesforce.com over Chatter:
 
 
In het vorige stukje haalde ik een artikel aan van Edo Segal.
Eén van zijn projecten is iWise. Een webdienst, die de wijsheid van de wereld toegankelijk wil maken voor iedereen: Wisdom on Demand. Zie het filmpje hieronder, waarin 'Einstein' uitlegt wat de bedoeling van iWise is (toegespitst op de iWise iPhone-applicatie).

Onderdeel van iWise is een (engelstalige) zoekmachine, die niet naar informatie zoekt, maar naar 'wijsheid'. Dat gebeurt in de vorm van citaten van bekende persoonlijkheden en van actuele tweets over het gekozen onderwerp. Geinig.
Probeer het maar eens.
 
 
In het vorige stukje schreef ik dat veel van wat er de laatste tijd gepubliceerd wordt over The Real-Time Web aan de kern voorbijgaat. En ik legde uit dat deze kern zoiets moet zijn als Sociale Augmented Reality.

Vlak nadat ik dit stukje geplaatst had, viel mijn oog op een verhaal van internet-ondernemer Edo Segal op Techcrunch, dat wèl middenin de roos schiet: Beyond Realtime Search: The Dawning Of Ambient Streams.

Segal schetst daarin een (nabije) toekomst, waarin we niet meer op zoek gaan naar informatie, maar waarin informatie op zoek gaat naar ons. Op basis van wat we in het verleden gedaan hebben, op welke locaties we ons bevonden hebben, wat onze belangstelling heeft, enzovoort.

Bouwstenen
Segal zegt dat er vier bouwstenen zijn voor de vorming van zijn Ambient Streams:
1. Het Real-Time Web (Twitter e.d.)
2. Alle informatie, die online is gepubliceerd (sites, blogs, Wikipedia, e.d.)
3. Geolocatie van data (in verleden en heden)
4. Sociale communicatie (e-mail, instant messaging, sms, e.d.)

Alle vier zijn massieve informatiestromen, zegt Segal, en de kunst is nu om daar filters voor te ontwikkelen, die zorgen dat je op het juiste moment de juiste informatie krijgt aangedragen. Als dat lukt is er sprake van de vorming van een technologisch zesde zintuig, stelt Segal.

Volgens hem zijn er nu al bedrijven bezig dit soort filters te ontwikkelen, maar deze zoektocht zal met veel vallen en opstaan gepaard gaan, voorspelt hij.

IntelliWeb
Surfen is uit de tijd. Het nieuwe web gaat ons insluiten en gevraagd en ongevraagd dienen. Met een macht aan kennis en aan informatie over onze behoeften. Twitter is een soort echo van wat er wat dit betreft komen gaat.

Ik vind Ambient Streams daar geen goede omschrijving voor. Te technisch, te instrumenteel, teveel buiten de persoon. Het nieuwe web is heel erg persoonlijk, want het gaat ons heel erg veel slimmer maken. Dus als het gaat om een opvolger van het Web 2.0 moeten we naar mijn idee denken in de richting van het IntelliWeb.
 
 
De traditionele massamedia storten in en het wordt even een rommeltje, maar er komt gegarandeerd iets veel beters voor in de plaats. Dat betoogt Dan Gillmor – auteur van het boek We the media (2006) – in zijn nieuwe boek over dit onderwerp dat eerst in conceptvorm op het internet wordt gepubliceerd en daarna pas in druk verschijnt.

Het eerste hoofdstuk is vandaag op zijn blog Mediactive gepost.

Citaat: “Tomorrow’s media will be more diverse, by far, than today’s. We can imagine, therefore, a journalism ecosystem — a vital part of our expanded mediasphere — that is vastly healthier and more useful than the monoculture media of recent times.”

Als je dit onderwerp interessant vindt, volg Gillmor dan op zijn website of op Twitter, dan krijg je vanzelf een seintje als er nieuwe hoofdstukken verschijnen.
 
 
Twitter en Facebook blijven maar groeien en onderhand is wel duidelijk dat zich hier iets nieuws voltrekt dat breder en groter is dan Twitter en Facebook zelf.
Het wordt het Real-Time Web genoemd.

Ik heb er een paar stukjes over gelezen (zie de links onder deze tekst) en die gaan naar mijn idee allemaal aan de kern van het nieuwe fenomeen voorbij. Ze hebben het over wat het Real-Time-Web op megaschaal betekent. Wat gebeurt er nu op Twitter? Wat zijn de hot topics? Wat is de hoogst actuele Zeitgeist? Hoe kun je daar je marketing mee aanscherpen? Enzovoort.

Goede geesten
We kijken niet meer in de glazen bol, maar in de tagcloud van Twitters, Facebooks en StumbleUpons. Machtig interessant, maar wat ik veel interessanter vind is wat er in mijn eigen Twitter-kosmos gebeurt.
Die is nog heel jong en nog vrij klein. Hij begint zich als een soort wolk (de metafoor voor het web in IT-architectuurplaatjes) om mij heen te vormen. Met een aantal mensen in deze wolk, die ik met meer dan gemiddelde oplettendheid volg, voel ik mij intens verbonden, zonder dat ze fysiek aanwezig zijn. Ze wentelen als een groep goede geesten om mij heen en ik ook een beetje om hun. Ze laten mij delen in hun ontdekkingen, ervaringen en gevoelens.

Sociale augmented reality
Om deze interactie en emotie draait het naar mijn idee bij wat het Real-Time Web wordt genoemd (wat ik een vreselijk afstandelijk begrip vind). Het draait om een Groter IK. Om een Ik in een Wij. Om een uitgebreid brein. Deze wolk is een vorm van augmented reality. Maar dan niet als visuele techniek, maar als sociale realiteit.
Maar eens zien wat Google Wave gaat brengen. Als ik het goed begrepen heb wordt dat Twitter, Facebook, e-mail en Instant Messaging in één.
2010 wordt vast een wolk van een jaar.

De betekenis en consequenties van het Real-Time web

4 Emerging Trends of the Real-Time Web

Explaining the Real-Time Web in 100 Words or Less